De restauratie van de PAv 40

 

Een PAv 40 aanhanger uit 1968.

En natuurlijk moest ik hem meteen uit elkaar halen om te restaureren!!

Hij is redelijk kompleet maar er moet wel e.e.a. vervangen worden.

 

Kwasten kunnen ze goed in Tsjechië…

Deze en meerdere “nummerplaten” kwamen onder de zwarte verf vandaan.

 

Veel duidelijker zo!!

En binnen één dag geregeld bij Van Dorp Kentekenplaten

Het is wel een plaat voor een invalide parkeerplaats aanduiding en dus op een aanhanger eigenlijk niet legaal.

Hoop dat oom agent een oogje dicht knijpt als ie mij aanhoudt.

 

Gatver… wat een roest.

 

Maar na het stralen en spuiten word het zo.

Tjonge wat een mooi wiel! Zelfs compleet met wieldoppen!

 

Nieuwe onderdelen zijn:

Wiellagers : 2 stuks        SKF 6002-2RS1

Vet/vuil kerringen : 2 stuks       Tokseal SC 20 x 32 x 7R

Opvul ringen van aluminium gedraaid.

 

Met dank aan Frans en Rittal natuurlijk..

Rittal SZ 2535.000

 

Het originele scharnier punt, even in de boormachine en het ziet er weer uit!

 

Een binnenwerk zat niet meer in het lampje, dus…

Zeluf maken!

Met een verzinkt plaatje, wat afstandstukjes, 4 Terry klemmen en een blokje pertinax aan het werk gegaan en zie hier het resultaat.

 

De bak is eerst even bij Maarten langs geweest om het laswerk toch iets mooier te maken.

En nu is hij bij de straler en gaat daarna naar de spuiter voor de eerste grondlaag.

Ik ben zelf in de weer gegaan met plamuur en dacht alles mooi glad te hebben maar Jaap vond van niet en deed het nog even over voor hij er rood over spoot!

 

Een pracht wiel met nog echte afstelbare veren wat de latere modellen niet meer hebben.

 

Dé koppeling, ff wat anders dan bij de caravan!

 

Natuurlijk moet er aan de motor ook gesleuteld worden om een aanhanger te kunnen trekken.

Een stuk CV pijp gebogen, gelast en netjes zwart gespoten .

 

En ik mocht hem zelfs in de kamer en op tafel in elkaar zetten van Ina!! Lief hè?

 

Bijna klaar!

 

 

 

Mooi rood blijft niet lelijk!!

Het linker scharnier heb ik nog…

Maar het rechter ben ik op mijn eerste rit tussen Nijkerk en Maastricht verloren.

Een “motorzaak” in Heerlen kon (lees wilde) me niet helpen.

Maar de plaatselijke ijzerhandelaar van Gulpen had wél een noodoplossing voor mij!

 

Na een aantak keren met de PAv 40 weg te zijn geweest was ik over het rij gedrag nog niet zo te spreken. Boven de 80km/h begon de hele combinatie te trillen. En wel zo erg dat het echt niet plezierig was. Na de vering lager te hebben gezet en de kruis koppeling strakker geklemd met veer ringen rijd hij zo strak als een pijl en zijn alle trillingen weg! Nu ga ik dus voor mijn plezier met de aanhanger rijden.

 

Nieuw op mijn PAv40 is de imperiaal. Deze zomer (2004) gemaakt om meer mee te kunnen nemen.

 

Om mijn PAv project tot een goed einde te brengen moet ik nog een paar mensen bedanken

En dat zijn :

Maarten voor het laswerk

Ramon voor het draaiwerk

Jaap voor het spuiten

Frans voor het slot

En vooral Ina voor het geduld

 

 

 

Terug naar de hoofdpagina